Vivoo 1 - Walcheren 1
Vivoo 1 - Walcheren 1 3-2 (2-1)
Vivoo slaat goede weg in!
Nadat vorige week prima werd verloren bij Luctor, moest er vandaag wel weer gewonnen worden. Afgesproken is namelijk dat Vivoo de resultaten uit de heenwedstrijden omdraait bij de terugwedstrijden. Dit houdt kort gezegd in dat de gewonnen wedstrijd thuis tegen Luctor in de terugwedstrijd wel verloren moest worden om woord te houden. Afgelopen zondag moest er dus gewonnen worden van Walcheren. Tot dusver gaat het prima, want Vivoo won met 3-2.
De pupil van de week was wederom uitstekend en wij konden ons tot voor de wedstrijd nog goed vinden in zijn woorden: "Wij hebben verloren, maar dat maakt niet uit, want wij verliezen altijd." Helaas voor hem zijn wij er dus wel in geslaagd om te winnen, maar een snoepzak hebben wij niet gehad.
De eerste helft begon Vivoo prima. Duels werden gewonnen en daar waar mogelijk werd al vroeg gestoord. Met jeugdige inbreng van Thomas Mens en Dennis Gilles swingde het elftal als Brazilië in goede tijden. Echter is Vivoo iets minder muzikaal. De eerst goal was dan ook voor Vivoo. De bal kwam terecht bij Tommie en Dennis. Na uitgebreid overleg werd besloten dat Tommie de bal mocht schieten en hij schoof de bal keurig langs de doelman.
Vivoo wilde doorgaan, want vandaag was de kans om weer eens te winnen. Walcheren begon wat te mopperen en dat zijn natuurlijk prima voortekenen. Een vrije trap voor Vivoo resulteerde in het 2e doelpunt. Dave de Crom schoot de bal vol overtuiging binnen. Dan zie je toch het verschil tussen Christiano Ronaldo en Dave de Crom. Dave staat er wel op de belangrijke momenten, dus Bert van Marwijk...Denk er nog maar eens rustig over na.
Een moment van verslapping zorgde echter voor een tegendoelpunt en dat was vervelend zo kort voor rust. In de rust werd de eerste helft dan ook uitgebreid doorgenomen en werd afgesproken om niet in paniek te raken bij een eventuele gelijkmaker. Zoiets bespreek je natuurlijk niet voor niets, want Walcheren wist inderdaad de gelijkmaker te maken. Over en weer waren al een aantal kansen om zeep geholpen, maar nu stond het ineens toch 2-2.
Afspraak is afspraak, GEEN PANIEK! Dus vlogen de ballen over de zijlijn en op het tennisveld, maar Vivoo wist zich prima te herpakken. Het ging weer voetballen en de kansjes kwamen weer. Eén kans werd echter onschadelijk gemaakt door een overtreding, PENALTY! En ja Bert van Marwijk, wij hebben Dave dus 3-2.
Mede dankzij nog jeugdigere inbreng dan dat het elftal al jong was hield Vivoo stand. Talenten als Laurens, Bas en jonge god Barry hielden Vivoo op de been.
Nu nog even oefenen en dan winterstop. Wil je de helden nog 1x in actie zien voor de jaarwisseling, wees er dan bij a.s. zondag in Dinteloord.
De redactie
