1947 - 1954
Daar het echter veel afbreuk zou doen aan de onderlinge strijd tussen de twee elftallen, indien beide elftallen in dezelfde klasse zouden moeten spelen, werd aan de KNVB verzocht het 1ste elftal van VIVOO in de 2de klasse KNVB afd. Brabant te laten uitkomen.
Dit verzoek werd toegekend. De competitie 1947-1948 begonnen we met 2 elftallen.
Het tweede seizoen (1947-1948) werd er een huurovereenkomst van 5 jaar ondertekend tussen VIVOO en de heer J.P.A. Backx.
Deze overeenkomst was voor het huren van het terrein aan de Bergsestraat en kostte VIVOO toen ƒ 50,- per jaar. De contributie bedroeg voor senioren ƒ 0,75 per maand, junioren ƒ 0,25 per maand en donateurs minimaal ƒ 2,50 per jaar.
Op korte termijn is dit veld in orde gebracht. Aan de achterkant tegen het bos stonden nog de stoppels van de lupinen en de rest was niets anders dan een puinenveld. Ook het aflijnen moest nog steeds gebeuren met zand.
Om verdwaalde ballen tegen te houden moesten er vangnetten komen. De palen kregen we van Tiest Nelen. Hij ging dan zelf mee het bos in en tekende de bomen aan. Wij konden die dan omzagen en uitrooien. D. Buermans zorgde voor oud kippengaas en de vangnetten verschenen. Ook waren we toe aan nieuwe goals en D. Buermans kon heel goedkoop nieuwe (oude) balken kopen op het vliegveld.
Zo hebben we daar gevoetbald tot het plan ontstond om een nieuw veld aan te leggen.
Op 18 juni 1947 tijdens een ledenvergadering in het café van C. Goossens verklaarde Kees Luijks zich bereid om op dinsdag en vrijdag de spelers te trainen. Dit was maar van korte duur, omdat de opkomst van de spelers erg slecht was.
Bovendien was het VIVOO eindelijk gelukt om in het bezit te komen van voetbalshirts. Voor het 1ste elftal waren dit blauw/witte shirts en voor het 2de elftal wit/rode shirts.
Het 1ste elftal werd 7de van de 8 en het 2de werd laatste in de competitie van 1947-1948.
Het kwam toen voor dat sommige spelers twee wedstrijden op één dag moesten spelen, eerst met het 2de uit en dan op de fiets terug om met het 1ste mee te doen.
1948-1949
Er kwam een nieuw competitiejaar 1948-1949 en opnieuw meldde C. Luijks zich bereid om de trainingen op zich te nemen, nadat dit vorig jaar de mist was ingelopen. Het veld werd 10 meter naar achteren verplaatst en er kwam een nieuwe omheining en beplanting rond het veld.
We begonnen de competitie met 2 seniorenelftallen en voor het eerst met een juniorenelftal, dat uitkwam in de B-klasse.
De competitie werd een drama. Het 1ste eindigde op de laatste plaats en moest degradatie-wedstrijden spelen tegen RKFC 3 en Dosko 4. VIVOO kan het niet bolwerken in deze degradatie-competitie en daalt af naar de 3de klasse.
Tijdens een algemene ledenvergadering blijkt dit te danken aan:
a) de snelheid
b) het uithoudingsvermogen
Het 2de elftal bezette toen de zevende plaats, terwijl de junioren een goede start maken met een tweede positie.
1949-1950
Het bestuur was toch wel geschrokken van deze resultaten en kwam tot de conclusie dat er nog te weinig spelers waren voor twee elftallen en daarom werd besloten om maar met één seniorenelftal de nieuwe competitie in te gaan. Dat het bestuur dit goed had gezien, bleek op het einde van de competitie.
Het 1ste elftal werd ongeslagen kampioen. Op 20 maart 1950 werd dit kampioenschap behaald tegen Rimboe 2. De uitslag werd 2-1 en beide doelpunten werden gemaakt door C. Willemse.
Door het behalen van het kampioenschap moest VIVOO promotiewedstrijden gaan spelen tegen Heense Molen, KIK uit Steenbergen en Meto 2. De eerste wedstrijd was VIVOO – Meto 2, welke met 8-1 werd gewonnen. Meto heeft zich in de loop van deze competitie teruggetrokken i.v.m. een uitzichtloze positie. De overige uitslagen waren: KIK-VIVOO 3-5; VIVOO Heense Molen 3-2; Heense Molen-VIVOO 3-1; VIVOO-KIK 5-2.
Hierdoor promoveren VIVOO en Heense Molen naar de 2de klasse. Het elftal wordt dan gehuldigd.
1950-1951
Weer moed gekregen, werd begonnen met 2 elftallen. Het 1ste elftal stond na acht wedstrijden aan de leiding met 13 punten, gevolgd door Halsteren 2 en Rimboe met 12 punten.
Opnieuw werd er een trainer aangesteld en wel een marechaussee van het vliegveld. De moeilijkheid was wie de trainer zou gaan halen van het vliegveld. Na veel praten was P. Otto bereid de trainer met de fiets op te halen.
De spelers waren na de eerste training erg tevreden. De tweede week kon de trainer onmogelijk komen. De derde week had hij wacht. De vierde week moest hij een wedstrijd spelen. Wat de volgende weken reden van verhindering was, is men nooit te weten gekomen.
Uiteindelijk eindigde het 1ste op de vierde plaats en het 2de op de vijfde plaats.
Ook de junioren behaalden in hun twee competitiejaren een eerste plaats. Het behalen van dit kampioenschap is een spannende aangelegenheid geweest, want de beslissing wie er kampioen zou worden, hing af van de wedstrijd VIVOO-RKFC. Door 2 goals van Pietje van Gastel en 2 van Toine Aarts kon de kampioensvlag voor de tweede maal omhoog in Huijbergen.
1951-1952
Op zondag 22 juli om half negen wordt een H. Mis opgedragen uit dankbaarheid voor het 5-jarig bestaan van VIVOO. Ter gelegenheid hiervan wordt er in december een feestavondje gehouden. Het resultaat na 5 jaar VIVOO is dat de vereniging 41 seniorleden en 17 junior- en aspirantleden telt, 2 kampioenschappen en 1 degradatie heeft meegemaakt en ƒ 17,50 in kas heeft.
1952-1953
1952 wordt het jaar van het zoeken naar een trainer, maar dit zoeken mislukt keer op keer. Tevens krijgt VIVOO de beschikking over de oude Noordkerk, om hierin te gaan trainen. Ondanks de goede bedoelingen van het bestuur en de spelers wordt dit seizoen het seizoen van de degradatie naar de 3de klasse, terwijl het 2de eindigt op een gedeelde 3de plaats.
1953-1954
Na de degradatie gaat VIVOO met 1 elftal de competitie in en wel met 18 spelende leden. Dit leverde aan het begin enige moeilijkheden op, omdat er steeds 7 spelers in overschot waren. Halverwege de competitie staat VIVOO bovenaan op de ranglijst. Er wordt weer enthousiast gevoetbald en de leden geven het terrein een goede opknapbeurt. De goals worden geverfd en het veld wordt afgemaakt met palen en draad. De blauwe duivels kunnen het net niet bolwerken tot het einde van de competitie en worden voorbij gestreefd door Grenswachters, waardoor VIVOO toch nog op een eervolle 2de plaats eindigt.
